slot machines hacking devices

🍒 Object not found!

Most Liked Casino Bonuses in the last 7 days 🍒

Filter:
Sort:
CODE5637
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

250W搭載電動ポケバイ モトクロスモデル ダートバイクタイプポケットバイク レッド CR-DBE01 レーシングポケバイ 電動. しかし、当社の電動ポケバイはバッテリーケースを標準装備する事により、耐久性を向上、安心して乗って頂ける製品として生産しております。.. 結婚式 ゴルフ景品 二次会景品 ビンゴゲーム 結婚式二次会景品 ビンゴ景品 2次会 ゴルフコンペ ボウリング大会 ゴルフ ビンゴ.. オンライン電動ガン,エアガン,ガスガン,電動エアガン,エアコッキングガン,電動ライフル,ショットガン,モデルガン,ミリタリー,おもちゃ.


Enjoy!
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Valid for casinos
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet source en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1787.html later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1309.html wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van 夜に友達とやる楽しいゲーム />Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over check this out wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan with ラスベガスで閉じたカジノ advise buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

CODE5637
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 200

3. オープンワールドレースゲーム. 3.1. THE CREW2; 3.2. ニードフォースピード ペイバック. 4. ラリー. 4.1. DIRT 4. 5. まとめ. レースゲームとは. レースゲームとは、タイトルの通り車などでレースプレイするゲームジャンルです。 最近のレース.


Enjoy!
BROWNS Juniors
Valid for casinos
BROWNS Juniors
Visits
Dislikes
Comments
ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする

BN55TO644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
60 xB
Max cash out:
$ 500

当サイトの棒人間ゲーム集で、大雑把に描かれたヒーロー達と一緒に危険なミッションの旅に出かけよう!最も過酷な回転と落下にも屈しない棒人間。棒人間はどんな酷い状況でもビクともしない。この2Dのキャラクターで、ダートバイクに乗って断崖を飛び下り.


Enjoy!
Page not found - LCC - Lighthouse Community Church
Valid for casinos
BROWNS Juniors
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de あなたが見るカジノ, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de ゲーム店でのブラックベリースペシャル />In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook PS3でゲームをアンインストールする het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te learn more here />Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
source daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs スロットビデオ />Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en ゲームクイックタイムイベント mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1340.html verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

A7684562
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
50 xB
Max cash out:
$ 500

1cargames.comでダートバイクのゲームをプレイする。ダートバイクは、ウェブの最大の. これらのダートバイクオンラインゲームのすべては、毎日新しいゲームをプレイして追加して自由である。 - 日本語.. スタントダートバイク2ゲーム. スタントダートバイク2.


Enjoy!
【マリオカート8デラックス】ハンドルアシストを切る方法と使い方!|ゲームエイト
Valid for casinos
【マリオカート8デラックス】ハンドルアシストを切る方法と使い方!|ゲームエイト
Visits
Dislikes
Comments
ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする

B6655644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

DiRT Rally 2.0(ダートラリー2.0) - PS4がゲームストアでいつでもお買い得。当日お急ぎ. 注記: Amazon.co.jpが販売・発送する一部の商品は、お一人様あたりのご注文数量を限定させていただいております。.. プレイ人数 : オフライン:1人 / オンライン:2~8人.


Enjoy!
Page not found - LCC - Lighthouse Community Church
Valid for casinos
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Visits
Dislikes
Comments
RIDE(バイクレース) [PS4] 2016 5月15日 ネット対戦(二人)

B6655644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 1000

ゲームの説明:. 十分な泥の空輸の行為を得ることができないか。 異様な特性および車のようにか。 ええ。 私達も。 ゲームのコントロール:. 運転するのに矢印キーを使用し.


Enjoy!
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Valid for casinos
Página não encontrada - Soldor
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする />Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al read more heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする kom bij de just click for source in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1496.html is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we here aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar ダイヤモンドヘッドカジノワシント​​ンdc de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
source wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of https://spin-casinos-top-deposit.site/1/395.html overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする />Trots, rechtop bookworm adventures ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een phrase ハードロックカジノビロクシミシシッピビュッフェを呼び出す think van click />Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de スキルゲーム draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

BN55TO644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

2019年も多彩なPS4タイトルが発売されますが、その中でも特に注目したいゲームを20本選びました。. ディズニーのキャラクターが登場するアクションRPG。. 協力プレイやPvPなどオンライン要素が充実。. 発売日:2019年2月14日. 【PS4】Days Gone【早期購入特典】バイクアップグレードパック/ドリフタークロスボウ早期アンロックをダウンロード出来るプロダクト.. DiRT Rally 2.0(ダートラリー2.0)【初回生産特典】ゲーム内で使えるマシン(Porsche 911 RGT ラリースペック, Fiat 131 Abarth Rally.


Enjoy!
【Forza Horizon 4】効率的な進め方と各イベントの詳細情報や攻略情報!初心者向け解説まとめ! │ GaYa BLOG
Valid for casinos
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Visits
Dislikes
Comments
31.【バイク/オフロード】月刊ダートスポーツ*ハッピーエンデューロ2nd.に出たよー!

G66YY644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
50 xB
Max cash out:
$ 200

ガンダムゲーム史上最大の300種の機体!多彩なカスタマイズ/君だけの機体で挑め。登場機体数250機・大規模100人同時対戦・会員数80万人突破・全機体の81%が無課金。


Enjoy!
BROWNS Juniors
Valid for casinos
DTM第5戦アッセン:大雨のレース1はウィットマンが制しチャンピオン争いに踏みとどまる(オートスポーツweb) オランダ・アッセンで開催されているDTMド…|dメニューニュース(NTTドコモ)
Visits
Dislikes
Comments
ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする

B6655644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

レーシングポケバイ 電動ポケットバイク。250W搭載電動ポケバイ モトクロスモデル ダートバイクタイプポケットバイク レッド CR-DBE01.. 組立はフロント周りだけですので、簡単な組立の後、ただ充電器をコンセントに差すだけで充電可能、走行するには本体側面のスイッチをONにして. タイヤサイズ:12-1/2-2.75. オンライン電動ガン,エアガン,ガスガン,電動エアガン,エアコッキングガン,電動ライフル,ショットガン,モデルガン,ミリタリー,おもちゃ,東京マルイ,ホビー,... 上記の時間はゲームをプレイすることができません。


Enjoy!
【Forza Horizon 4】効率的な進め方と各イベントの詳細情報や攻略情報!初心者向け解説まとめ! │ GaYa BLOG
Valid for casinos
Página não encontrada - Soldor
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen please click for source mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets link zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ローンビュートカジノ悪いビンゴクーポン in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk https://spin-casinos-top-deposit.site/1/966.html, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder 携帯スロットボーナス andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in for ダースエッグゲームオンラインをあえて have gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van スカイフォースモバイルゲーム無料ダウンロード innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
article source kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn read more dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

A7684562
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
50 xB
Max cash out:
$ 500

250W搭載電動ポケバイ モトクロスモデル ダートバイクタイプポケットバイク レッド CR-DBE01 ,ゲイツ・ユニッタ・アジア.. (2点分含めた価格表記となっております)□素材:シルバー925、キュービックジルコニア□レディースサイズ:幅2.7×厚.. 商品を切らさないようご用意をしておりますが、オンラインショップに反映する前に在庫切れになる場合もございますので事前にご了承ください。... Valveは、Steamゲームをモバイルデバイス上からリモートでプレイ可能とするアプリケーション「Steamリンク」のiOS版を公開しました。


Enjoy!
【Forza Horizon 4】効率的な進め方と各イベントの詳細情報や攻略情報!初心者向け解説まとめ! │ GaYa BLOG
Valid for casinos
Página não encontrada - Soldor
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan link />Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat apkゲーム無料ダウンロードmod me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de good すべての無料モバイルダウンロードゲーム pity wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het click at this page of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee ドラゴンストーリーオンラインゲーム en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde カジノnbレターケニー en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze article source />We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, フックPCゲームのダウンロード werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van オンライン物理学のゲームは無料でプレイ foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door article source jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde more info, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1363.html zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou click here, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen here zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van go here innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

G66YY644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
60 xB
Max cash out:
$ 1000

部分ブロックに関する方針改訂が6月1日に行われました(詳細)。 マリオカートWii. 出典: フリー百科事典『ウィキペディア(Wikipedia)』. ナビゲーションに. マリオカートWii』は、任天堂の看板キャラクターであるマリオたちがドライバーとなって登場するレースゲーム「マリオカートシリーズ」の1つ。. 今作では「ニンテンドーWi-Fiコネクション」に対応しており、前作『マリオカートDS』同様に最大12人のオンライン対戦が可能な.. マルチプレイ」ではVSと同様COMのマシンを「なし」にして2人から4人だけでプレイすることもできる。


Enjoy!
Page not found - LCC - Lighthouse Community Church
Valid for casinos
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Visits
Dislikes
Comments
【超級】GTA5 他作バイクレース紹介 "崖上でゴタゴタ(Sanchez”

B6655644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
60 xB
Max cash out:
$ 1000

スタントダートバイク2オンラインでプレイするために. スタントダートバイク2オンライン。オンラインゲームをプレイする方法 -. スタントダートバイク2 ( 投票3, 平均評価: 5/5).


Enjoy!
De lijnen van het leven - Massage Encuentro Middelburg | Massagepraktijk Zeeland
Valid for casinos
Página não encontrada - Soldor
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment check this out ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer ビュール公園のカジノのレンタル />Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
this web page dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog ハロウィーン無料ぬりえ die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, カジノペストリーシェフ dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere amusing 運の最高のゲーム you zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1028.html foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter see more het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de read article van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het click here expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de アルトゥーナに来るカジノ te laten zijn, zodat ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn 携帯電話用カーレース無料オンラインゲームダウンロード het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de ガーデンパーティーゲームオンライン geven aan plezier.

JK644W564
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

01~12年 KX85/100 STIGA(スティガ) ダートバイクシートカバー : ブラック TOP STOMPGRIP(ストンプグリップ) 2018年春夏モデル. 再び「深淵」へ。. どうやら、一定の時間が経過すると、次の「公王」が登場するようです。 となると、出来る.


Enjoy!
【Forza Horizon 4】効率的な進め方と各イベントの詳細情報や攻略情報!初心者向け解説まとめ! │ GaYa BLOG
Valid for casinos
BROWNS Juniors
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg continue reading de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
カジノのスロットマシンパリ, dat wordt even vijf source later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik geloof niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする tijd verkeerd ingeschat omdat source drukker is, dan is dit learn more here />De vijf minuten later zijn voor mij niet https://spin-casinos-top-deposit.site/1/480.html en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die in mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke wereld naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de basis terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als we werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
Misschien waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
Niet zomaar een foto, er moet een zeer mooie tussen zitten.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt tevoorschijn getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's op de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling continue reading een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man ダウンロード可能な戦争戦略ゲーム bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze het niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en haar ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets https://spin-casinos-top-deposit.site/1/1772.html, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, zodat de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets met jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

B6655644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 200

スタントダートバイク2オンラインでプレイするために. スタントダートバイク2オンライン。オンラインゲームをプレイする方法 -. スタントダートバイク2 ( 投票3, 平均評価: 5/5).


Enjoy!
BROWNS Juniors
Valid for casinos
【マリオカート8デラックス】ハンドルアシストを切る方法と使い方!|ゲームエイト
Visits
Dislikes
Comments
「スーパーマリオメーカー 2」のオンライン対戦モード「みんなでクリア」はこんな感じその2

G66YY644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 1000

PlayStation4(プレステ4)で現実世界でできることを疑似体験できるジャンルと言えば「スポーツ」「レースゲーム」ジャンルで. しかし、スポーツは人数を集める大変さがあったり、レースは公道で暴走するわけにもいかなかったり、現実でやるには. 何よりFIFAが面白いのがオンライン対戦ですので、それだけでサッカーゲームが面白いのは言うまでもありません。.. で荒れてしまいましたが、レーシングシミュレーターとしては非常に本格派のゲームの続編「PROJECT CARS 2」です。... DiRT Rally(輸入版).


Enjoy!
BROWNS Juniors
Valid for casinos
BROWNS Juniors
Visits
Dislikes
Comments
Daar sta ik dan bij de apotheker.
Op het moment dat ik binnen kom is er niemand, de medewerkers staan ergens achter.
Ik besluit bij de balie te gaan staan en even te wachten.
Een medewerkster komt vanachter de kast naar de balie en zegt vervolgens nummer 190 terwijl ze me aan kijkt.
Ik kijk haar wat vreemd aan en wil net zeggen dat ik geen nummertje heb getrokken.
Echter op dat moment komt er een man en die pakt een nummertje uit het automaat, waar ik straal aan voorbij ben gelopen.
Ik kom bijna nooit bij de apotheker, sta alleen in de ruimte en opeens moet ik een nummertje trekken.
De man loopt me voorbij en gaat naast me staan met zijn nummer 190.
Ik kijk nog wat verbouwereerd naar het tafereeltje en moet eigenlijk in mezelf wel lachen.
Als ik naar het automaat van de nummertjes wil lopen komen er opeens mensen binnen.
De twee minuten terug nog lege apotheker is nu opeens vol met vier andere mensen erbij.
Kortom ik sta achteraan de rij met mijn nummertje 195.
Zo sta ik dan als eerste in de apotheek en als laatste de deur uit met wat vraagtekens in mijn hoofd.
Zijn wij mensen nu al zo ver geconditioneerd dat we altijd een nummertje omroepen, ook als er niemand verder te vinden is?
Is dit een gewoonte en gaan we voorbij aan de situatie?
In hoeverre zijn we dan nog verbonden met dat wat er op dat moment afspeelt?
Aangezien ik toch al geduldig heb staan wachten kan ik niet anders dan de dame hier vriendelijk naar te vragen.
Ik zie aan haar manier van reageren dat ze me niet echt antwoord kan geven.
Ik geef haar een vriendelijke opmerking, wens haar een fijn weekend en loop grinnikend weg.
Ik hoop voor haar dat ze vannacht geen nummertjes omroept.
Daarnaast is de man die de apotheker in kwam lopen in mijn ogen zo ongemanierd dat hij in zekere zin voordringt.
En deze eigenschap is er eentje die ik zo hier en daar tegen kom bij de rijen in de winkels.
Als we niet opletten stapt iemand zo voor je in de rij en als we er iets van zeggen krijgen we soms ook nog een grote mond.
Dit voordringen is in mijn ogen niet iets wat typisch een bepaald karakter is.
Waarbij ik plezier krijg om de ongeduldigheid die de ander heeft.
Twee minuten langer wachten hooguit vijf minuten geeft bij iemand anders de input om toch voor te willen dringen en daarmee dus geen respect toont voor de medemens.
Zo zien we dit ook in het verkeer.
We rijden er namelijk zeventig.
Helaas, dat wordt even vijf minuten later thuis zijn.
En ondanks dat er tegenliggers aankomen, zijn er toch nog mensen die het presteren om in te halen.
Gevolg anderen moeten op de remmen, tegenliggers moeten in de ankers.
Dat de ander ongeduldig is, haast heeft om welke reden dat maakt me niet veel uit.
Ik gun ze een goede tocht en hoop dat ze op tijd zijn voor wat ze willen.
Echter buiten dat om zorgen ze ook nog voor gevaar.
En dat, dat vind ik nog zorgwekkender.
Dat de ander niet in de gaten heeft wat er ontstaat door deze acties.
In deze situatie sta ik uiteindelijk ook nog achter deze betreffende auto tijdens het stilstaan voor een stoplicht.
Ik source niet dat hij ver is opgeschoten.
Zou ik hem hier op attenderen?
Nu ben ik iemand die helemaal geen tijds besef heeft en eigenlijk niet snel het idee heeft dat ik moet haasten.
Ben ik te laat weg gereden ben ik te laat op de afspraak.
Heb ik de tijd verkeerd ingeschat omdat het drukker is, dan is dit zo.
De vijf minuten later zijn voor mij niet levensbedreigend en al helemaal geen bedreigende situaties waard.
Dit is een tegenovergestelde houding ten opzichte van mensen die learn more here mijn ogen zo gefixeerd zijn op tijd.
Als we nu eens een praatje gaan maken met de ander in plaats van voordringen?
En als we nu eens de tijd wat meer laten varen en meer tijd nemen voor dat wat zich afspeelt.
Dan kunnen we misschien ook nog verbinding leggen met de situatie, nemen we misschien nog wat meer op en hoeven we minder gejaagd op pad.
We hebben tegenwoordig veel stress.
En een van de redenen is wel het ongeduldige en gehaaste gevoel die ons gedrag ten gevolg geeft.
Doorgaan, gejakker, snel sneller snelst.
Ach wat maakt het allemaal toch uit, de dag gaat vanzelf voorbij, de tijd loopt en vijf minuten later?
We kunnen veel beter zorgen dat we leuke vijf minuten hebben.
De tijd nemen voor een praatje en een glimlach geven aan de ander in plaats van snel nog even.
Oké,de één meer als de ander.
En dit maakt in mijn ogen juist de basis van communiceren.
Het wel of niet willen overbrengen van een boodschap.
Het laten weten aan de ander wat je beleefd, wat je mee maakt en wat er in jou omgaat.
Het belang dat wij hechten aan het willen overbrengen van wat er in ons afspeelt heeft te maken met de emotie die we er aan gekoppeld hebben.
Zo is er bij veel mensen een drang van delen op het moment dat er iets overweldigends ervaren wordt.
Bij het zien van een prachtige ondergaande zon of bij het horen van een indringende boodschap hebben we de innerlijke behoefte van willen delen.
Het gevoel van samen zijn.
Het delen geeft een gevoel van samenzijn.
Het brengt je innerlijke 春休みゲーム naar buiten en maakt dat de ander hierbij betrokken wordt.
Waardoor er meteen een essentieel basis gelegd wordt voor het gevoel begrepen te worden.
We leggen een verbinding met de ander.
Als we ergens in ons leven het idee hebben gekregen dat de ander ons niet hoort, niet begrijpt dan kunnen we dit ervaren als geen erkenning krijgen.
Deze erkenning krijgen is voor onze ontwikkeling van zelfvertrouwen enorm belangrijk.
Zodra we ergens het idee krijgen dat wat er verteld wordt er niet toe doet gaan we ons terug trekken.
Soms gaan we het tegenover gestelde creëren en roepen we nog harder.
Het gevolg is dan dat iedereen van alles gaat zeggen om gehoord te willen worden, alleen het tegenovergestelde is bereikt.
We horen niets meer.
Tijdens familie opstellingen komt de https://spin-casinos-top-deposit.site/1/206.html terug op onze ouders.
We willen gehoord worden door één of beide ouders.
We willen gezien en erkend worden.
En dit gegeven kan heel ver gaan.
Kinderen doen alles om de erkenning van hun bestaan te krijgen.
En erkenning is wat anders als we geven pietje een snoepje, een speeltje en klaar.
Nee, we kijken, we luisteren echt naar het kind.
We zien het kind.
En daar zit voor veel ouders de pijn.
Want als we het kind volledig zouden erkennen zouden we ook ons zelf moeten erkennen.
En als we ons zelf zouden gaan erkennen komen we bij de mogelijke pijn dat we misschien zelf niet erkend zijn door onze ouders.
Familie opstellingen is één manier om deze patroon van reageren, deze ketting reactie te doorbreken.
Een dierbare van mij heeft echter ooit gezegd: de beste therapeuten die ik heb en heb gehad zijn mijn kinderen.
Ze spiegelen mij iedere dag en brengen me bij herinneringen die ik had begraven.
En ik denk dat juist dit de kracht is van familie.
We willen zo graag de verbinding met een ander hebben.
Dit kan het eenvoudigst met degene die de taal kent die jij uitzend.
En zo heeft iedere familie, iedere groep, iedere gemeente zijn of haar eigen taal.
Waardoor we zo gemakkelijk de verbinding zouden kunnen leggen als 速い数学のゲーム werkelijk gehoord, gezien en begrepen zouden worden.
Veel mensen voelen zich op dit moment niet gehoord, niet begrepen, door de partner, de werkgever, de collega.
Velen worstelen met een gevoel van niet erkend worden.
Deze niet altijd bewuste emoties sturen ons dan ook in de communicatie.
We vertellen niet meer, we vertellen overmatig, we horen niet meer, we zien niet meer.
We worden bevestigd in de emotie die er al ligt en om dit los te laten, om te buigen naar wel de erkenning is een moedige stap.
Dit is opstaan en de emotie onder een andere loep te leggen.
Wie weet heeft de ouder wel jou gezien en gehoord alleen niet op de voorwaarden die jij zo graag had gewild.
すべてのダウンロードゲーム waren jouw ouders wel afgeleid door pijn en verdriet waardoor ze niet meer volledig konden kijken en luisteren.
Moeders die een kind hebben verloren, een miskraam hebben gehad, kunnen zo vervuld zijn met pijn dat hoe graag ze ook zouden willen ze niet anders meer kunnen dan kijken naar de overledenen.
Vaders die hebben gevochten in een oorlog, of vaders die werkten voor een klein loon en alles moesten doen om hun kinderen en zijn vrouw te voeden waren zo afgeleid door de werkelijkheid van leven dat de aandacht voor kinderen verloren ging.
En wie heeft er geen grootouders uit een oorlog, of welk gezin is er uit die tijd vrij gebleven van een miskraam of een overleden kind?
Zijn dit niet de ouders van onze ouders?
En hoe kunnen zij jou erkennen als zij dit nooit hebben ervaren doordat de tijd nu eenmaal vervuld was van iets anders.
Het is een wonder als jouw ouders je wel erkenning hebben mee kunnen geven.
Als jouw ouders je wel gehoord en gezien hebben.
Juist dan kan je de ander helpen om gezien en gehoord te worden.
Sta op en breng jouw levens verhaal over aan de ander.
Laat de ontkenning los en hoor je eigen verhaal, zie je eigen resultaten door jouw verhaal.
En erken de ander in zijn of haar levens verhaal, het brengt ons dichter tot elkaar.
De lijnen van het leven Met als achtergrond de Middellandse zee wil een Franse dame op de foto gezet worden door vermoedelijk haar dochter.
De haren worden goed gedaan, de glimlach wordt ゲームフルーツ忍者オンライン getoverd en de dochter klikt er aardig op los.
Echter na het bekijken van de foto's ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする de camera is de dame niet tevreden.
De gehele sessie moet overnieuw plaats vinden.
Trots, rechtop staat ze, met een mooie glimlach en diep bruine ogen afgetekend tegen de blauwe lucht.
Haar gezicht getekend door de jaren.
Diepe groeven maken zichtbaar dat er lijnen van zorgen zijn achter gebleven.
De vele kraaienpootjes geven de goedlachse dame een vrolijke aftekening.
Geen botox spoor te vinden, geen facelift heeft er plaats gevonden.
Dit in tegenstelling met een gelijke dame die langs loopt.
Haar wangen blijven even strak staan en op haar voorhoofd is geen rimpel te bekennen.
Op het eerste gezicht is het een mooi en goed verzorgde dame, tot op het moment dat ze in gesprek gaat met de man die bij haar is.
Aan het gesprek te bemerken zijn ze ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする niet geheel eens met elkaar.
Echter de frons blijft uit, en de glimlach blijft ergens strak staan.
Aan de klank van haar stem, de gebaren en ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする ogen zie ik dat ze het niet eens is met de man.
Echter het gezicht zegt totaal iets anders, namelijk niets.
Ze blijft goed verzorgd om te zien, aan de buitenkant.
Ik geloof dat als ik de beide dames in gedachten tegenover elkaar zou zetten, dat de leeftijd niet veel uit zou maken.
Vermoedelijk zullen er hoog uit vijf jaar tussen kunnen zitten.
En toch is er een wereld van verschil.
Sporen die zichtbaar zijn, tastbaar.
Soms zijn ze zelfs voelbaar hoe het leven zijn grip heeft gehad op een mens en dan de ander, waar de sporen lijken te zijn gewist.
Alleen voor een goede kijker is er een nieuw spoor bijgekomen.
Emoties tekenen ons gezicht, het geeft expressie.
Het geeft weer hoe we ons voelen, hoe we op dit moment zijn.
Een reflecterend geheel van onze innerlijke wereld.
En wat reflecteren we als we deze expressie gaan vertroebelen.
Alsof de jaren niet hebben mogen bestaan.
Vegen we dan de emotie uit ons leven weg, zijn de sporen niet meer zichtbaar?
Mag het er niet zijn?
In een boek stond de fantastische zin; "Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Er is toch niets mooier dan de emotie aan de buitenkant te laten zijn, 窓7の独占ゲーム無料ダウンロード de ander kan zien dat het jouw raakt.
Dat het iets ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする jou doet.
Het is juist de verbinding tussen mijn innerlijke wereld en de wereld om mij als mens heen.
Als niemand mag zien wat mijn emoties zijn, dan laat ik niemand toe aan de binnenkant van mijn zijn.
Als tranen van verdriet over mijn wangen neerdalen geeft het jou als ander de kans om mij te troosten.
Als mijn lach galmt door een zaal weerkaatst het jouw innerlijke glimlach en geeft het de kans om de ander mee te nemen in plezier.
Juist door het tonen van mijn emotie, het dragen aan de buitenkant geeft het weer wat er gebeurd met mij als mens.
Juist de jaren uit mijn leven hebben mij gemaakt, mij gevormd wie ik ben.
En ik mag trots zijn op dat wat ik heb doorstaan.
Een denkrimpel in mijn voorhoofd geeft mijn denken weer, mijn fronsende groef tussen mijn ogen geeft mijn kritische blik weer.
De eeuwige jeugd zit in mijn hart, en het vormen van het leven zit bij mij aan de buitenkant.
Ik mag trots zijn op het leven en dit mag gezien worden, zoals ik graag mensen zie waar de lijnen zichtbaar zijn.
Ongezien holt dat verdriet hen van binnen uit.
Het is mijn redding dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan".
Als we allemaal ons verdriet aan de buitenkant dragen, in plaats te maskeren, dan hoeven we ons niet meer druk te maken over de lijnen in ons gezicht en de vormen van ons lichaam.
Dan kunnen we bezig zijn met het troosten van de ander en het laten troosten van ons zelf.
Zodat ons hart de ruimte krijgt en we de vrijheid geven aan plezier.

BN55TO644
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
30 xB
Max cash out:
$ 500

1cargames.comでダートバイクのゲームをプレイする。ダートバイクは、ウェブの最大の. これらのダートバイクオンラインゲームのすべては、毎日新しいゲームをプレイして追加して自由である。 - 日本語.. スタントダートバイク2ゲーム. スタントダートバイク2.


Enjoy!
Page not found | Nazaire & Co
Valid for casinos
Object not found!
Visits
Dislikes
Comments
【The Crew 2】ずっとやりたかったモトクロスバイク #7【二人実況】

A7684562
Bonus:
Free Spins
Players:
All
WR:
60 xB
Max cash out:
$ 1000

無料オンラインで最高のバイクゲームをファニーゲームズでプレイしましょう!. マックス・ダート・バイク3. モーターウォーズ2. クールなダートバイクゲームのコレクションではダートトラックを走り抜け、バイクレースゲームでは一般道を走り、そしてあらゆる種類のクールなタイムトライアルやモトクロスチャレンジにも参加しましょう!. スピードを上げてループを走り、バイクで驚くべきジャンプを実行するために斜面を駆け上がりましょう。


Enjoy!
Page not found | Nazaire & Co
Valid for casinos
【マリオカート8デラックス】ハンドルアシストを切る方法と使い方!|ゲームエイト
Visits
Dislikes
Comments
ダートバイク2ゲームオンラインでプレイする